Bevethil’in bu günkü haline gelmesi kolay olmadı. Setting’in tek DM i olan ben, en uzunu üç sene olan ve düşerek bunu takip eden campaign’ler ve birkaç sezon süren ufak maceralar ile yaklaşık on beş yıldır sadece Bevethil’de senaryo oynattım. Bundan öncesindeki proto DM lik tecrübelerim, beni bu işi yapmamda hazırladı ve yılmamamda bana hep destek oldu. Bevethil, içerisinde detaylı konseptler, çalışılmış kültürler bulundurmasına ve çok uzun senaryo deneyimiyle zenginleşmesine rağmen, hatta artık frp’yi Bevethil’le ifade edecek kadar onunla bütünleşmemize rağmen bunu güzel yapan şey setting değildir. Benim bu kadar yıl asıl emek verdiğimi düşündüğüm şey, her zorluğa karşı ayakta kalıp devam edebilen grubumuzdur. Biz ne oynuyor yada oynatıyor olsak zaten içerisinde bu şekil bir oturaklılık sağlayacaktık. Bu yolculuk boyunca birçok kişi, setting’in farklı dönemlerinde oynadı her biri bize bir şeyler kattı, ilerlememizi sağladı. Buradan her birine teşekkür ediyorum.
-Members-YM-
- Ceyhun Aktı
- Erhan Şen
- Dorukhan Atcı
- Canberk Özçelik
-Former Members-
- Görkem Mumcu
- Candan Ertuğrul Yılmaz
- Kaan
- Ekin Ergün
- İhsan Uygur
- Candaş Tekman
- Doğaç Tekman
- Can Kütükoğlu
- Mehmet Fırat Koloğlu
- Çağdaş Türkoğlu
Bana Frp’yi ve DM’liği öğreten Erkin Ünlü’ye de teşekkürü borç bilirim. Lisede bu işe gönül vermemi ve farklı bir oluşum yapacağıma dair kendime söz vermemi sağlayan; Aykut Sarıdal, Batı Erk Yılmaz ve Barış Tanyeri’ne de nostaljimiz adına teşekkür ederim.
Neden Bevethil Var?
Çok basit ve kısa bir hikayesi var. Frp’yi lise döneminde dostlarıma ben tanıttım, sonra rezalet kalitede onlarca oyun oynadık ve her biri gerçekten çok keyifliydi. Kötü olan şey devam etmemeleriydi. Ben bu meşgaleden öylesine zevk alıyordum ki, benim için her şeye değerdi. Zaten kaliteyi yargılayacak bir tecrübe birikimim de yoktu. Zaman ilerledikçe, gösterilen özenin çok düşük olması ve sürekli iptal olan yada patlayan oyunlar içimdeki bu deli heyecanı baltalamaya başlamıştı. Lise sona doğru artık bir karar aldım ve bu güne kadar oynattığım tüm kısa senaryolardan hoşuma giden konseptleri hikayeleri bir haritaya doldurup dünyamı inşa etmeye başladım. İki kuralım vardı: Birincisi artık tek sıkımlık oyun oynatmayacaktım, her senaryo, her karakter bu yeni kurduğum dünyada geçecekti. İkincisi de oyunum iptal olmayacak, diş kovuğunu doldurmayacak bahaneler yüzünden kimse gelmemezlik edemecekti. Eden ölecek yada oyundan atılacaktı. Ya adam gibi oynayacaktık yada hiç oynamayacaktık. Benim yağmur yağdı diye iptal edilen oyunum olmuştu hiç unutmam. Bu günden sonra olmayacaktı.
Raven ismindeki kafe, bolca oyuncu denememi ve kendimi geliştirmemi sağladı. İnsanlar farkımı görünce daha çok oyun oynattım. Sürekli öldüler. Herkes senaryolar boyunca öldü. Tekrar denediler, tekrar öldüler. Oyuna gelemediler, öldüler. Bu katı metodum sayesinde tayfa sürekli eriyor ve her tekrar bir araya geldiğinde daha da azalıyordu. En son kalanlar kemik kadromu oluşturmam için bana destek olacak kişilerdi. Giderek büyüdük, sonra tekrar küçüldük. Her korozyon bizi daha güçlü kıldı. Daha katılaştık. Ekibimi tanıyanlar bize “Frp Nazisi” der, öyleyiz de. Çünkü ben bu yollardan geçtim, insanlar incindi, bazen arkadaşlıklar bozuldu, kavgalar edildi. Durmadık. Bunların hepsine değerdi. Bu ekol ile yetişmiş bir kişi bile hepsine değerdi. Bu lafla, yazıyla anlatılabilecek bir haz değil. Sebep o dur ki Bevethil sadece teferruattır. Güzel hikayeler, kaliteli senaryolar vardır. Oynayacak insana, oynatacak insana. Ben iyi bir DM miyim? Olabilir, yüksek ihtimalle. Ben iyi bir ekipte miyim? Kesinlikle
Şu gün, o yıllar önce çizdiğim ve her şeyin başlangıcı amatör haritama bakınca Bevethil’in ne kadar yol kat ettiğini görüyorum. O zamanlar çok az konseptim vardı. Ama onların neredeyse hepsi hala bugün de durmakta. Çünkü kötü değillerdi, silinip topyekûn değiştirilmelerine ihtiyaç yoktu. Sadece arkasına ve önüne onları çıplak bırakmayacak diğer konseptlerin oturtulması gerekiyordu. Bu setting o yüzden benim için bu kadar değerli. İçine baktığımda yıllarımı, ergenliğimi, acılarımı, aşklarımı, mutluluklarımı görüyorum. Belki siz göremiyorsunuz ama hepsi orda. Ona baktığımda dostlarımı görüyorum. Bundandır tüm bu uğraşım. Sonra Frp oyunmuş falanmış, siz oynayın beyler biz kaçtık, görüşürüz. Güzel bir yolculuktu.
Bevethil 