Her dil, Rasil üzerinde ki en yaygın topluluk olan insan ırkının konuştuğu “ortak lisan” kadar basit ve akıcı değildir. Farklı etnik grupların konuştuğu ufak diller olduğu gibi tamamen bir ırka adamış diller de mevcuttur. Hiçbir kaşif, en gizli ve yasaklı olanlardan, en ulu ve kutsalına kadar bir çok lisanın oluşturduğu bu devasa denizi bütünüyle keşfedememiştir. Bunlardan bazıları sadece pratik yaparak öğrenilebilirken, bazıları ise yıllar boyu eğitim ve kaynaklara rağmen üzerinde ustalaşmaya çok uzaktır.
-İnsan Dilleri-
-Doğa Dilleri-
-Diğer Diller-
-İnsan Dilleri-
Ortak lisan
Rasil üzerinde yaşayan bir çok ırk tarafından bilinir, rahatça kullanılabilen ve öğrenilebilen bir dildir. Kendine ait alfabesi soldan sağa yazılır, küçük ve büyük harfleri vardır. Bazı kesimlerde yazılı şekline ihtiyaç duyulmadan sadece sözlü olarak kullanılır bu yüzden bölgeye göre değişiklik gösteren ağızları vardır. İnsan köklerinin başlıca beş ana gruba ayrıldığı vakitlerde ki kendilerine has dilleri hala kullananlar vardır fakat bunların harmanlanmasından ve elenmesinden oluşmuş Ortak Lisan, pratikliği sayesinde özellikle ticaret sebebiyle birçok insan halkı tarafından benimsemiştir. Literatür ve sözlü sanat bakımından özünü kaybetmiş olduğu için diğer dillere göre sığ kalır, ortak lisan ya da insan lisanı olarak bilir.
Almond: Almar kökenine sahip halkın ana dilidir.
Burkon: Burk kökenine sahip halkların ana dilidir
Mithes: Mirith kökenine sahip halkların ana dilidir, hala kullanılmakta olan bir dildir.
Ravaran: Rava kökenine sahip halkların ana dilidir, halen kullanılmaktadır, Akara bölgesinde yaygınca kullanılır.
Kormin: Korm kökenine sahip halkın ana dilidir, halen kullanılmaktadır
Taruwo:
Taru’ların konuştuğu fonetiği elven’i andıran lisandır. Ortak lisan’a göre daha az yaygındır fakat kökleri daha eskiye dayanır. Kendine has ve özel alfabesi runik işaretleri andırır ve yukarıdan aşağı doğru yazılır, genellikle sadece Taruni halkları tarafından bilinir, pratik değildir. Vurguları ve duraksamaları kendine has ve ayırt edicidir. Öğrenimi için kaynakça ve akıcı konuşulması için eğitmen gereklidir, ortalama 4 senede hakim olunabilir.
Aalkur:
Cücelerin dilidir, fonetiği kaba ve küttür fakat kendine has bir derinliği, ağırlığı vardır. Bir çok ana insan dili Aalkur baz alınarak türetilmiştir bu sebepten ötürü tüm insanlar için genel bir kulak dolgunluğu mevcuttur. Sert sözcüklerine ve katı yapısına rağmen aslında huzurlu bir dildir, basit şiir ve şarkılar haricinde sanat eserine ev sahipliği etmez. Bir konuyu izah etmek için kullanılabilecek en sade ve pratik lisandır. Alfabesi bu lisanı zor kılan yegane öğedir, öğrenimi 2 seneyi bulabilir.
-Doğa Dilleri-
Bu bölümdeki dillerin hepsi birbiri ile ilişki ve bağlılık içerisindedir. Ailenin son ve kadim olan dili aslında ilk ve kök dildir. Doğa dillerini öğrenmesi ve kullanması eğitimden fazlasını gerektirir.
Banuri:
Yasak lisandır, elfler bu lisanın lanetli olduğunu ve kullanan kişilerin Avol-Rasil’e saygısızlık edeceğini söylerler. Lisan hakkında çok az bilgi mevcuttur. Yazıtlarının elf toplumu tarafından saklanıp ve uzak tutulduğu tahmin edilmektedir. Birçok elven kaynak kendi lisanlarını, banuri’yi yermek ve ona olan zıtlığını vurgulamak vasıtasıyla över.
Elven:
Genel kayıtlar bu lisanın Banuri üzerine kurulduğunu gösteriyor. İkisi arasında farklar o denli belirgindir ki bilinçli şeklide yapılandırıldığının kanıtıdır. Elflerin ana ve tek dilidir. Doğada bulunan her şey için ayrı veya birleşik bir kelimeye sahiptir, özel isimlerin en az bulunduğu dildir. Bir kelimenin ya da cümlenin okunuşundaki melodi, onun anlamı değişebilir hatta tersine dönebilir. Konuşması da yazması kadar zordur. Sanat, lisanın her harfine ve hecesine işlemiştir. Yazımda estetiklik, sözelde ise uyum, lüks değil zorunluluktur. Rasil üzerinde en uzun ve ağır sanat eserleri bu lisanı kullanır, anlam ifade etmeyen elf sözcüklerinin yan yana kullanılması dahi kulakları dolduracak bir fonetik yaratır. Kaynakça, eğitmen ve özel yazım takımlarına sahip olunması koşulu ile 7-8 senede vasat bir birikime ulaşılabilir. Bir elf gibi elven konuşmak neredeyse imkansızdır.
Elifirian:
Sadece bir lisan olarak ele alındığında Elven’in bir üst halidir, ondan daha karışık ve zordur çünkü yazılı hali mevcut değildir. Elven’da süre gelen melodi burada lisanın bel kemiği halindedir. Doğadaki güçlü varlıklar tarafından kullanılır, Ulu’lar için ortak dildir. Her varlığın konuşması kendine göredir ve farklıdır. Dilde büyülü bir güzellik vardır, anlatılmak istenen şeyler hissedilir ve paylaşılır, neredeyse telepatinin sese dönüşmüş halidir. Uygun bulunup bahşedilmediği sürece öğrenilmesi imkansızdır. Lisanın sınırsız güzellikleri sadece kısıtlı şekilde bilinmektedir.
Urmun:
Adı bile az varlık tarafından bilinir, yaygın ismi Druid dilidir. Urmun sadece Yüce Ulu’lar için bir dildir ve en kadim olanıdır. Diğer varlıklar için sadece güç sözleri ve emirler içeren, ses ve hareketler bütünüdür. Tehlikeli bir öğretidir ve sadece Druidler tarafından vakıf olunabilir. Tek bir emrini öğrenmek bile uzun çalışmalar ve meditasyonlar gerektirir. Elifirian’ın aksine yazılı şekilde bulunabilir ve bu yazıtlar efsunlara yol açar. Yazıtlar, Markhullar tarafından hayatları pahasına korunur ve sadece öğretiye sahip çıkabilecek bilgelikteki adaylara sunulur. Öğrenimi başlangıç seviyesinde 12 seneden başlar.
-Diğer Diller-
Bu bölümde rasil üzerinde doğan hiçbir varlığın ana dil olarak konuşmadığı, başka diyarların dillerinden bir kısmı bulunmaktadır.
Eunr:
Element dilleri bu ailenin içerisindedir, Eunr ailesindeki diller Elifirian’ı andırır. Hisler elementlere has şekillerde kendini gösterir falan sanat yada güzellik yoktur. Bu diller sadece maksat uğruna kullanır, özgür diller değillerdir. Sözleri genelde doğadan yansımalar şeklinde tasvir edilir. Eunr ailesindeki tüm diller Urmun’dan izler taşır ve yazılı halde efsunlara vesile olabilirler. Öğrenilmeleri Doğa dilleri gibi zor değildir fakat yaratımsal sebeplerden ötürü kullanımları yeterince işlevsel değildir. Genellikle büyücüler tarafından araştırılan bu lisanlar 1 seneyi aşmayan vakitlerde öğrenilebilir.
- Aquan
- Terran
- Auran
- Ignan
Enathei/ Varakhi:
Meleklerin, yaratımda kutsal erdemlerden nasibini almış tüm varlıklara bahşettiği ana dilidir. Varakhi ise şeytanların, yaratımında ölümcül günahlarla lanetlenmiş tüm varlıklara laik gördüğü ana dildir. Varakhi ile Enathei bir ambigrama sahiptir. Kelimeler öylesine harika bir biçimde düzenlenmiştir ki ambigram içerisinde biri diğerinin zıttı anlamına gelir. Gramatik açıdan kusursuz bir dildir. İki lisan aynı alfabeye ve gramere sahip olmalarına rağmen kulağa tamamen farklı gelir. Çünkü ideolojik farklılıkları, bu varlıkların bedenlerine ve ruhlarına yansıyarak onları birbirlerine sonsuza dek karşıt yapmıştır. Yaratıcı şekillerde kullanılabilmesi mümkündür fakat ana dili olarak kullanan varlıklar sanat kavramından yoksundur ve bu amaçla kullanmamışlardır.
Jharmotagk-sah:
Kaosun, yıkımın ve yok oluşun dilidir. Küfür ve lanetler sözleri içerir. Karanlığın bozulmasına maruz kalmamış varlıklarca zikredilmesi ölümle yada daha kötü şeylerle sonuçlanabilir. Yazılı tek bir kaynağı ve onun da belirli sayıda kopyası vardır. İblis harici varlıklar bu lisanı ancak çok sessiz bir biçimde fısıldayabilirler, zaten iblislerin kendileri bile yüksek sesle söyleyemezler.Bazı durumlarda şeytanlar da bu lisanın gücünden faydalanmayı seçebilirler. Sadece sayılı varlık tarafından istenilen şekliyle kullanılabilen ve belki de haykırılabilen bu lanetli lisanın köklerinin bir noktada Urmun’dan çıktığı düşünülmektedir.
Abyss’in neferleri tarafından bu lisanın hafif ve daha pratik bir hallerini kullanırlar. Bu şekilde kullanıldığında bile söylenilen her kelime anlaşılmasa dahi kulakları tırmalar, mide bulandırır ya da duyan varlığın hoşlanmayacağı ne his varsa onu gün yüzüne çıkarır. Bir takım hırıltı ve böğürmelerden oluşur
Maghall:
Maghar soyunun kendisine has efsunlu dildir. Runik işaretleri vardır ve her bir kelimeyi farklı bir rün temsil eder. Diğer lisanlarda karşılığı olmayan bir çok kelimeleri vardır. Ejderha türü ile anlaşmak için kesinlikle bilinmesi gereken bir dildir fakat başka hiçbir alanda kullanılmadığı için ölü dil olarak görünür. Yazılı şekilde görülmesi nadirdir, edebi hiç bir örneği görülmemiştir fakat bazı şifreleme teknikleri için kullanılabilir. Dilbilim açısından hiç bir dile benzemez . Kökünün büyücülükte kullanılan sistematik lisana dayandığı düşünülmektedir. Yazısında kullanılan runik işaretler zahmet isteyen, karışık şekillerden oluşur. Kaynakları sınırlı fakat yeterlidir, lisanın genişliği bilinmediği için ortalama bir eğitim alt sınır olarak 2 senede tamamlanır.
Bevethil 