Güneş tanrıçası İllumienin kız kardeşidir. Gece göğünü açık mavi ışığıyla aydınlatır. Etrafında göğün farklı noktalarında belirli dizilimlere sahip, kendi ile aynı renk, küçük yıldızları vardır. Yaygın bir ibadet değildir çünkü tanrıça gücünü ilk yüzyılın sonlarına doğru kaybetmiştir. Açık mavi rengi yıllar içerisinde kirli sarı bir renge dönüşmüştür, yıldızları ise bir bir kaybolmuştur.
Akara bölgesinde çok saygı ile anılır ve hala inananlarına kuvvet verebildiği söylenir. Bu bölge için tanrıçanın özel bir anlamı vardır, yerlileri başka bir dine ibadet etmeyi akıllarından bile geçirmezler. Tüm kabile kültürü ve hayatta kalma yöntemleri, kavimlerin birbirleri ile iletişimi tanrıçanın öğretileri yada müritleri ile bağlantılıdır. Kiliseleri daha önce görülmemiş olsa da çölün kumlarının altında bir yerlerde devasa ibadet merkezlerinin gömülü olduğu düşünülür. Genellikle mavi saçlı beyaz tenli bir kadın olarak tasvir edilir. Bazen etrafında soluk bir hare yada başında farklı büyüklüklerde safirler bulunan bir tacı vardır. İllumien gibi oda bir anne olarak görülür ama merhametli ve sevecen yanları ile öne çıkmaz. Daha saldırgan ve korumacı bir kişilikle anılır. Dinde kadın erkek eşitliği vardır, kadınlar daha çok ruhsal sanatlara yönelselerde en eski yazıtlar büyük din liderlerinin bir çok kadın tarafından eşlik edilen tek bir erkekte olduğunu söyler.
Dinde yaşamdan çok ölüm ve ölüm sonrası seyahat önemlidir. Naaşlara davranılma şekli ve belirli zamanlardaki mezar ziyaretleri ritüeller içerisindedir. Büyük dualar genellikle değerli bir kişinin mezarı çevresinde yada ona itafen yapılır. Tanrıya yada bağlantılı ibadetlere saygısızlığın bazen çok ağır şekillerde cezalandırıldığı bilinmektedir. Yaratılış efsununun(sorcery) en kuvvetli timsali olan bu tanrıça seçilmişlerine bazı magical beastler yada feyler ile yakın kan bağları sağlayabilir, hatta bazen kendi ile bile. Lanet kelimesi bu topraklardan çıkmış ve bizzat Raviel rahipleri tarafından edinilmiş bir efsun türüdür. Necromancy bu toprakların insanı için bir öldürme yolu değil ölmüşler ile etkileşim sanatıdır. Yıllar geçmesine rağmen necromancynin en çok görüldüğü topraklar burasıdır. Bazı büyük dinler tanrıçanın bir tür savaş sonrası yok olduğunu söylesede Akara yerlileri hala ona dua etmekte efsunlar yapabilmekte ve gökteki diğer, artık kimsenin göremediği mavi yıldızları görebilmektedir.